~...AMAMI...~ Life in Italy~

YYY-NER MATHER (ทริปเปิ้ลวายเนอร์ มาร์เธอร์)

บริษัทสามแม่(ยก)ผู้จกความวาย ภูมิใจเสนอ...

.

.

Harry Potter ภาค 6 3/4

.

.

Harry Potter and The UKE of Slytherin

แฮร์รี่ พอร์ตเตอร์ กับ อุเคะแห่งสลิธิริน

.

.

Warning....เนื่องจากภาคหกเศษสามส่วนสี่นี้เป็นตอนพิเศษที่จัดทำเพื่อสนองตัณหาสาวกแห่งความวายทั่ว EXTEEN ในวันวาเลนไทน์ เพราะงั้น..ใครรับความวายไม่ได้ไม่ควรเลื่อนลงไปดู (และที่สำคัญมันเป็นการสปอยแฮร์รี่ภาค 6 หมดเลยด้วย)

จากการที่แฮร์รี่ในหนังภาค 4 เดรโกซึ่งเป็นนายเอกของเรื่องมีบทบาทน้อยเกินไป ไม่สะใจแม่ยกทั้งหลาย ดังนั้นในวันนี้ทางวาย์เนอร์มาร์เธอร์จึงขอเสนอแฮร์รี่ พอร์ตเตอร์ในมุมมองของเดรโก มัลฟอยแทน...

เดรโก มัลฟอย เป็นคุณหนูผู้สูงส่งแห่งโรงเรียนฮอว์กวอตส์ ไม่ว่าจะมองมุมไหนๆก็รู้เลยว่ามาจากตระกูลพ่อมดแม่มดที่เป็นผู้ดีมากๆ และที่สำคัญ...เป็นพวกเลือดบริสุทธิ์..ซึ่งจัดว่าเป็นของหายาก หรือเรียกในภาษามักเกิ้ลทั่วไปว่า "ของแปลก" นั่นเอง

ชีวิตประจำวันของคุณชายก็ไม่มีอะไรมากนอกจากคำว่า"หรูหราไฮโซ~" เนื่องจากโดนคุณพ่อซึ่งเป็นอุเคะในตำนาน..ลูเซียส มัลฟอย ตามใจจนเกินตัว อยากได้อะไรพ่อเป็นประเคนให้หมด!! เลยทำให้คุณหนูเดรโก กลายเป็นคนเอาแต่ใจอย่างยิ่ง

ด้วยความที่ถือตัวว่ามีพ่อเป็นเคะชั้นสูง ดังนั้นเดรโกจึงพยายามจะเป็นเคะให้ได้อย่างพ่อบ้าง~ แต่...มันน่าแปลกใจตรงที่..ไม่ว่าจะพยายามเท่าไหร่ๆๆ ความเสะในกายมันก็ไม่ยอมจางลงซักที...

ขนาดตอนนี้ลูเซียสถูกถีบไปปรนเปรอเหล่าผู้คุมวิญญาณวายที่คุกอัซคาบัน น้องเดรเธอก็ยังหาหนทางให้ตัวเองเป็นเคะไม่ได้...นั่นมันนับว่าเป็นจุดวิบัติของตระกูลมัลฟอยเลย

แต่เดิมแล้วตระกูลนี้ เป็นแหล่งผลิตอุเคะชั้นดีออกสู่ตลาดโลกพ่อมด ขนาดพ่อของเขาเองก็ยังได้รับเกียรติให้เป็นหนึ่งในอุเคะของฮาเร็มจอมมารม่วง "วายเดอะมอร์" ( Y the More) ดังนั้นการที่เดรโกไม่สามารถเป็นเคะที่สมบูรณ์ได้นั้น มันกลายเป็นจุดด่างพร้อยของวงศ์ตระกูลทีเดียวเชียว..

ถึงแม้ว่าเมื่อ 6 ปีก่อนลูเซียสพยายามอย่างหนักหน่วงในการไสหัวลูกชายสุดที่รักไปร่ำเรียนวิชาการเป็นอุเคะชั้นยอดจากโรงเรียนฮอว์กวอตส์ และได้เข้าสู่อ้อมกอดของศัตรูหัวใจนาม "สเนป" ณ บ้านสลิธิริน

ถึงแม้ว่าอดีตสเนปจะเคยมีชายที่แจ่มชัดในดวงใจมาก่อน..แต่เมื่อเข้าสู่ฮาเร็มม่วงของจอมมาร เขากลับสลัดแจ่มทิ้งแล้วชิ่งปีนป่ายไต่เต้าขึ้นมาเป็นเคะอันดับต้นๆได้อย่างรวดเร็ว...สร้างความลำบากใจให้กับลูเซียสเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะการที่เดรโกกลายมาเป็นศิษย์รักของสเนปนั้นทำให้ลูเซียสเกิดอาการร้อนๆหนาวๆขึ้นมาทันควัน

แต่ทั้งหมดนั่นมันก็ไม่ใช่ประเด็น...เพราะตอนนี้ลูเซียสติดคุกอย่างมีความสุขอยู่ที่อัซคาบัน แต่เขาก็ทำเรื่องร้ายกาจโดยทิ้งลูกชายไว้ตามลำพัง แล้วมันก็ยังเป็นเคะไม่ได้!!

นอกจากนี้เงินที่ลูเซียสเคยหามาเข้าคลังสมบัติของครอบครัวก็ค่อยๆลดลงๆๆๆๆๆ จนติดลบในที่สุด จากที่เดรโกเคยเป็นคุณชายก็กลายมาเป็นสามัญชนทันทีที่หมดตัว

จากที่เคยกินอย่างราชากลับกลายมาเป็นซดน้ำองุ่นประทังชีวิตไปวันๆ

อาหารมื้อที่ดีที่สุดในตอนนี้ก็กลายเป็นแค่ข้าวกล่องมักเกิ้ล

ร้อนถึงคุณแม่(ยก)นาร์ซิสซาร์ หรือที่คนแอบเรียกลับหลังว่า "วายสิน่าร์" ที่ทนไม่ได้ จนต้องมาสอนการเป็นอุเคะชั้นสูงให้ลูกชายด้วยตัวเอง เพื่อเตรียมถวายตัวให้จอมมารแทนตำแหน่งของลูเซียสที่หายไป

คุณลูกขร๋า~ ท่านี้ค๊า..ท่านี้..คุณแม่ภูมิใจเสนอมากมายนะฮ้า ทำตามแม่(ยก)นะลูกนะ ...เอามือข้างนึงบังหน้าแล้วทำตาอ๊างๆ แบบนี้ๆๆๆๆ

(ดูเหมือนคุณแม่จะใช้ความพยายามอย่างหนักในการเทรนลูกชายซัก 3000 พันรอบ กว่าเดรโกผู้มีวิญญาณความเสะที่ไม่รู้ว่าติดมาจากใครจะดูเคะขึ้นมาได้)

เดรโกขร๋า~แม่สอนจนหน้ามืดหน้าม่วงแล้ว...ไหนลองทำสิค๊า?

.

.

เดรโก : แบบนี้ใช้ได้รึยังครับ? อ๊างงง พอมั๊ยฮะ?

นาร์ซิสซาร์ : อีกนิดนะจ๊ะ...หน้าเคะลงแล้ว อั๊งส์อีกนิดก็โอแล้วจ๊ะ!!

.

.

อ๊างงงงส์ เพื่อแม่ครับ!!

กรี๊ดดดดดดดด เคะแล้วคุณลูกขร๋า~ อยู่มา16 ปีแล้วแววเคะเพิ่งออกรึนี่? คุณแม่ปลาบปลื้มมม ~ >__< ~ ดีมากเค่อะๆๆ ตอนเจอจอมมารทำหน้าแบบนี้นะลูกนะ...ก่อนอื่นๆๆ มาโบ๊ะหน้าเสริมความงามก่อน เดี๋ยวท่านจะหาว่าคุณแม่ไม่สั่งสอน~

เมื่อนาร์ซิสซาร์แต่งองค์ทรงเครื่องลูกชายทั้งเสื้อผ้า หน้าผม จนสาแก่ใจตัวเองแล้วก็จัดการจับเดรโกใส่พาน(ทองไม่แท้)ถวายท่านลอร์ดแห่งความวายทันที~

เมื่อเจ้าแห่งศาสตร์ม่วงมองหน้าเดรโกครั้งแรกคำแรกที่พูดคือ

"ยังเคะไม่พอที่จะเป็นผู้เสพความวายได้"

.

.

...ส่วนเดรโกได้แต่นิ่งอึ้ง...แล้วนึกในใจว่า...

.

.

ถึงแม้ว่าเดรโกจะยังไม่เคะจนเป็นที่น่าพอใจของจอมมาร แต่การที่เดรโกเป็นลูกชายของลูเซียสซึ่งเป็นเคะคนโปรด ทำให้ลอร์ดวายเดอร์มอร์ให้โอกาสเดรโกในการพิสูจน์ตัวเองโดยการมอบหมายงานที่สำคัญมากๆให้เดรโกทำเมื่อกลับไปถึงฮอว์กวอตส์

ทำงานให้เสร็จแล้วจะมอบตำแหน่งเคะให้ตามต้องการ..

เดรโกเมื่อได้ฟังว่างานที่ต้องทำคืออะไรเขาก็พยักหน้าอย่างเศร้าๆ T[]T มันเป็นที่ต้องเรียกว่าเฉียดๆการใช้ปาฏิหาริย์มาช่วยทีเดียว และที่สำคัญ...เขาต้องการของบางอย่างเพื่อทำงานนี้ให้สำเร็จโดยที่แม่จะรู้ไม่ได้

จากวันนั้นจนวันนี้ก็ล่วงเลยมาจนจะใกล้เวลาเปิดฮาเร็มของ ฮอว์กวอตส์ เดรโกก็โดนแม่(ยก)จกไปตัดเสื้อตัวใหม่เพื่อเสริมความเคะในร้านมาดามมัลกิ้นทันที

นาร์ซิสซาร์ : ถ้าใส่แล้วไม่เคะลงเดี๊ยนไม่จ่ายเงินนะคะมาดาม~ ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องทำให้เดรโกเป็นเคะให้ได้ * ทำหน้ามจจ.(ม่วงจริงจัง)*

เดรโก : (พยายามทำหน้าเคะแล้วตัดสินใจพูด) แม่ฮะ...ผมขอไปซื้อของแป๊บนึงนะฮะ

นาร์ซิสซาร์ : ไม่ได้ค่ะคุณลูกขร๋า~ จะเอาอะไรเดี๋ยวแม่ไปเป็นเพื่อนนะค๊ะ ลูกน่ารักขนาดนี้เดี๋ยวมีใครฉุดไปแม่จะทำยังไงล่ะ?

เดรโก : (เริ่มโมโห) ...ผมไม่ใช่เด็กอีกแล้วนะ เผื่อแม่จะไม่สังเกต ผมไปซื้อของของผมเองตามลำพังได้แล้วแน่ๆ

เดรโกทำหน้างอแล้วมองไปที่กระจก

แต่สิ่งที่อยู่ข้างหลังคือ...

เดรโก : *ยิ้มเหยียดที่มุมปาก* ถ้าแม่สงสัยว่ามีกลิ่นอะไรละก็ เลือดสีโคลนกับเลือดสีม่วงอย่างละตัวเพิ่งเดินเข้ามาน่ะ!!

เดรโก : (มองไปที่หน้าของเด็กผู้หญิงแล้วพูดเยาะๆ) ใครทำตาเธอเขียวล่ะ เกรนเจอร์ ฉันจะได้ส่งดอกไม้ไปให้พวกนั้น!!

ทั้งสองคนคือ แฮร์รี่ พอร์ตเตอร์ ผู้มีชื่อเสีย(ง)โด่งดังในเรื่องความหม้อ และเฮอร์ไมโอเนียนที่อ่านแต่ YAOI NOTE จนวันๆคิดแต่เรื่องวาย ทำให้เดินไปชนผู้ชาย เลยโดนชกจนตาเขียว ซึ่งทั้งคู่มองก็กลับมาที่เดรโกอย่างไม่เป็นมิตรเช่นกัน

เดรโกขยับตัวออกห่างจากเฮอร์ไมโอเนียนอย่างรังเกียจ การเข้าใกล้พวกเลือดสีโคลน "ชั้นต่ำ" ทำให้เดรโกรู้สึกขยะแขยงตลอดมา ดังนั้นทุกครั้งที่เจอหน้ากันเขาจะต้องหาทางถากถางยัยเลือดสีโคลนโสโครกตัวนี้ให้รู้สำนึกซะบ้าง

หลังจากประทะคารมกันอย่างเผ็ดร้อน เนื่องจากแฮร์รี่ดูถูกพ่อและแม่ของเขา จนเกือบทำให้ทั้งคู่ต้องสู้กัน ทำให้เดรโกหัวเสียมากจนต้องลากแม่ออกจากร้านนั้นไป

เดรโก : แม่ ผมไม่คิดว่าผมต้องการไอ้พวกนี้อีกแล้ว (ถอดเสื้อคลุมเตรียมโยนลงพื้นและเดินออกจากร้านอย่างรวดเร็ว)

หลังจากนั้นเดรโกก็หาทุกวิถีทางที่จะสลัดแม่ออกไปเพื่อจะได้ไปซื้อของได้ตามลำพัง แล้วเขาก็ทำสำเร็จ!!

แต่เขาไม่รู้ตัวเลยว่าระหว่างทางถูกปีศาจหน้าหม้อแอบติดตามไม่ห่าง

งานนี้เรียกได้ว่า..เดรไปไหน..แฮร์ไปด้วย~

จนมาถึงตรอกน็อกเทิร์นที่เป็นแหล่งรวบรวมสินค้าที่เกี่ยวกับความวายและศาสตร์ม่วงทุกชนิด เดรโกก็ได้เข้าไปพร้อมกับพูดข่มขู่อะไรเจ้าของร้านเกี่ยวกับของบางอย่างที่เขาอยากได้ และออกมาด้วยท่าทางที่พึงพอใจ

ที่น่าแปลกกว่านั้นคือ เดรโกปรากฏตัวออกมาพร้อมกับไม้กายสิทธิ์รูปตัว Y อันใหม่ ซึ่งแฮร์รี่คิดว่านี่อาจเป็นของอย่างนึงที่เดรโกแอบซื้อโดยไม่ให้แม่ของเขารู้ แต่นั่นมันก็ไม่ใช่ทั้งหมดที่เขาสั่งแน่นอน

สิ่งที่รบกวนจิตใจของแฮร์รี่มากที่สุด คือสีหน้าพออกพอใจของเดรโกขณะที่ออกมาจากร้าน อะไรที่ทำให้เดรโกมีความสุขแบบนั้นคงไม่ใช่เรื่องดีแน่

และจากวันนั้นเป็นต้นมาแฮร์รี่ก็เอาแต่ครุ่นคิดถึงเดรโกว่าที่แท้จริงแล้วเขามีแผนการอะไรกันแน่ เรียกได้ว่าแฮรืรี่หมกมุ่นอยู่กับเรื่องนี้ตลอดเวลาทีเดียว

ไม่ว่าจะยืน

.

...จะนั่ง...

.

..หรือแม้แต่จะกิน..

ในสมองของแฮร์รนี่ก็มีแต่เดรโกเพียงคนเดียวเท่านั้น!!

จนกระทั่งวันที่ขึ้นรถไฟกลับฮอว์กวอตส์ แฮร์รี่ทนกับความรู้สึกแบบนี้ต่อไปอีกไม่ไหวจึงตัดสินใจแอบเข้าไปหาเดรโกในห้องของเด็กบ้านสลิธิรีนโดยใช้ผ้าคลุมล่องหน

เมื่อแฮร์รี่แอบเห็นเดรโกนอนหนุนตักตัวเมียแล้วเกิดอาการหึงหวงอย่างประหลาด รวมทั้งบทสนทนาต่างๆมันก็ทำให้เขากระวนกระ "วาย" ใจไม่น้อยทีเดียว..

แต่เดรโกก็สังเกตได้ว่ามีมนุษย์เสะบ้าหม้อแฝงกายเข้ามาท่ามกลางดงอุเคะสลิธิรีน จึงใช้อุบายย้อนกลับเข้ามาในห้องแล้วจัดการกับผู้บุกรุกซะ!!

บังอาจมากนะ พอร์ตเตอร์!!

หลังจากที่จัดการให้แฮร์รี่ขยับตัวไม่ได้และนอนแทบเท้าราวกับเป็นของเล่นชิ้นนึงที่ไม่คู่ควรกับการดูแลแล้ว เดรโกก็พูดกับแฮร์รี่อย่างใจร้าย..

เดรโก : แกไม่ได้ยินอะไรที่ฉันเห็นว่าสำคัญหรอก พอร์ตเตอร์ ในเมื่อฉันได้ตัวแกไว้ที่นี่..

แล้วเดรโกก็กระทืบอย่างแรง ลงบนหน้าของแฮร์รี่!!! แฮร์รี่รู้สึกว่าจมูกหัก เลือดพุ่งกระฉูดออกมาทุกทิศทุกทาง พลางคิดในใจว่า

และนับจากวันนั้น...แฮร์รี่ไม่เคยปล่อยให้พลาดโอกาสในการเข้าใกล้เดรโกเลย เขายังเจ็บแค้นกับการที่โดน"อุเคะกำแหง"มากระทืบหน้าเข้าอย่างจัง สิ่งที่แฮร์รี่หวังคือ การได้แก้เผ็ดเดรโกซักครั้ง ดังนั้นเขาจึงก่อกวนเดรโกทุกวิถีทาง..

เริ่มจากวิชาปรุงยาของศจ.ซลักฮอร์น

แฮร์รี่แอบมาแผ่รังสีกวางYYหม้อม่วงใส่เดรโกเป็นระยะๆ เขาก่อกวนจนกระทั่งเดรโกไม่สามารถชิงน้ำยาโชคดีมาได้

ตามมาด้วยวิชาแปลงร่าง

แฮร์รี่ก็แอบเข้าข้างหลังเดรโกโดยที่เขาไม่รู้ตัว

และแอบฟังเขาคุยกับลูกสมุนแครบ-กอยส์ถึงแผนที่กำลังวางไว้

.

รวมทั้งเหตุการณ์ในวันคริสมาสต์ที่เดรโกแอบย่องเข้างานเลี้ยงของซลักฮอร์นแล้วโดนจับได้ จนสเนปต้องลากไปคุยเป็นการส่วนตัว แฮร์รี่ก็ยังหน้าไม่อายแอบใช้ผ้าคลุมล่องหนตามไปฟังอีกครั้ง

.

นอกจากนี้ไม่ว่าเดรโกจะไปที่ไหนก็มักจะได้เห็นแฮร์รี่ตามมาใกล้ๆเสมอ

เมื่อเดรโกสังเกตเห็น..แฮร์รี่ก็ทำไม่รู้ไม่ชี้

.

ที่ร้ายกว่านั้นคือในบางครั้งที่สบโอกาสแฮร์รี่พยายามจับเดรโกกดอีกด้วย!!

ซึ่งทั้งหมดนี่..สร้างความรำคาญใจให้กับเดรโกยิ่งนัก ที่ไม่ว่าจะทำอะไรๆก็โดนแฮร์รี่จับจ้องไปซะหมด

การที่เขาต้องทำงานให้จอมมารเพียงอย่างเดียวก็สร้างความหนักใจให้เดรโกมากพอแล้ว แต่นี่เขายังต้องมารับมือกับแฮร์รี่ที่ตามเขาไปทุกที่อีก เพื่อลดปัญหาอย่างหลังลง เขาจึงไม่เข้าไปจิกกัดแฮร์รี่เหมือนอย่างเคย

แต่นั่น...มันกลับกลายเป็นความผิดพลาดใหญ่หลวง ยิ่งเดรโกเมินเฉยต่อแฮร์รี่มากเท่าไหร่ ดูเหมือนกว่าจะไปเป็นการกระตุ้นต่อมเสะจอมหม้อของแฮร์รี่ให้ทำงานหนักขึ้นเท่านั้น

นอกจากแฮร์รี่จะใช้ให้ด๊อปบี้และครีเชอร์ซึ่งเป็นเอลฟ์เบ๊ส่วนตัวให้คอยตามดูและรายงานความประพฤติของเดรโกทุกฝีก้าวแล้ว แฮร์รี่ยังใช้ "แผนที่ตัวกวน" ในการสำรวจดูว่าเดรโกทำอะไร อยู่ที่ไหน ยังไง กับใคร ทุกครั้งที่มีเวลาว่าง และเขาก็พบว่า บางครั้งเดรโกหายไปจากแผนที่ ?

ส่วนเดรโกนั้นเมื่อลงมือทำงานให้จอมมารแล้วก็พบว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายในการซ่อมมันให้ใช้การได้เลย จนเวลากระชั้นเข้ามาเรื่อยๆมันทำให้เดรโกเกิดอาการเครียด

เขาเริ่มแผ่รังสีอำมหิตใส่คนรอบข้าง สร้างบรรยากาศมาคุขึ้นเรื่อยๆ

.

ในที่สุดเดรโกทนรับความผิดพลาดของตัวเองไม่ไหวจนต้องระบายออกมา

ไม่มีใครช่วยฉันได้ ฉันทำมันไม่ได้...ฉันทำไม่ได้...มันไม่ยอมทำงาน!!

เดรโกถึงกับหลั่งน้ำตา เขากำลังร้องไห้--ร้องไห้จริงๆ--

น้ำตาไหลรินผ่านหน้าซีดเผือกลงไปสู่อ่างสกปรก เดรโกอ้าปากสะอื้นและกลืนน้ำตา และแล้วในขณะที่ตัวสั่นเทานั้น เดรโกเห็นแฮร์รี่จ้องดูเขาอยู่ข้างหลัง

เดรโก? นาย..ร้องไห้.....ทำไม?

โดยที่ไม่ต้องรอให้แฮร์รี่พูดอะไรที่ทำให้เขารู้สึกแย่กว่านี้ เดรโกหมุนตัวกลับทันที พร้อมกับชักไม้กายสิทธิ์ออกมา ซึ่งแฮร์รี่ก็ทำเช่นเดียวกันแล้วเขาทั้งคู่ก็เริ่มร่ายคำสาปใส่กัน!!

ในขณะที่เดรโกพยายามจะสาปแฮร์รี่ด้วยคาถา..ครูซิโอ..ก็ถูกแฮร์รี่เล่นงานด้วยคาถาที่เขาไม่รู้จัก

เซ็กตรัมเซมปร้า~!!!

เลือดสีม่วงกระฉูดออกมาจาร่างของเดรโกราวกับถูกกรีดด้วยดาบที่มองไม่เห็น และมันก็เป็นรูปตัว Y ร่างทั้งร่างของเดรโกถูกปกคลุมไปด้วยไอสีม่วง

ดูเหมือนว่าแฮร์รี่จะตกใจในการกระทำของตัวเองอย่างมาก เขาถลาเข้าไปหาเดรโกละล่ำละลักบอกว่าเขาไม่ได้ตั้งใจแต่ดูเหมือนว่ามันจะสายไปแล้ว

โชคดีที่สเนปเข้ามาช่วยเดรโกเอาไว้ทัน ไม่อย่างนั้นแฮร์รี่คงต้องเสียใจไปชั่วชีวิตที่ทำร้าย(ว่าที่)อุเคะของตัวเอง

แต่หลังจากนั้นไม่นานเดรโกก็เริ่มหายดี (เหลือแต่เพียงอักษร Y ที่แฮร์รี่สาปใส่มันไม่ยอมจางไปเท่านั้น) เดรโกกลับไปทำงานที่ยังค้างต่อไปของเขาจนใกล้จะสำเร็จ เขาดีใจมาก...มากจนกระทั่งลืมสังเกตบางสิ่งบางอย่างที่เปลี่ยนแปลงไป

...สิ่งนั้นก็คือ...

.

การสำนึกผิดของแฮร์รี่!!

.

.

เขาแสดงความรับผิดชอบโดยการพยายามดูแลเดรโกทุกอย่าง

.

.

แฮร์รี่ทำตัวประหนึ่งกับเป็น "เงา" ตามตัวเดรโกตลอด 24 ชั่วโมง

ไม่ว่าเดรโกจะไปที่ไหนจะมีแฮร์รี่เดินเข้าไปกระแซะอยู่ใกล้ๆเสมอ

.

จากที่เคยตามอยู่ห่างๆ

.

ก็กลับมาเดินตามอย่างใกล้ชิด

ถึงแม้จะรู้ว่าตัวเองมีฝีมือในการปรุงยาห่วยแค่ไหน แต่แฮร์รี่ก็พยายามทำยาให้เดรโกอย่างสุดความสามารถ

เขาลงทุนเดินเอายาที่ปรุงเองไปล่อลวงเดรโกถึงที่

แล้วหลอกเดรโกให้ดื่มมัน

ก่อนที่จะยอมกินยาเข้าไป..เดรโกยังเคลือบแคลงสงสัยอยู่ดี

.

แฮร์รี่จึงทำให้เขามั่นใจด้วยคำตอบที่ว่า...

.

.

...เดรโกนิ่งไปพักนึง...

.

ก่อนที่จะ

.

.

.

แก๊!! บังอาจมากนะเจ้าคนชั้นต่ำ!! ถ้าชั้นกินเข้าไปแล้วกลายเป็น "เสะ" ขึ้นมา นายจะต้องรับผิดชอบทุกอย่างเลยนะ!!

เดรโกแหกปากด่าอย่างรวดเร็วเมื่อเข้าใจแล้วว่าตัวเองถูกหลอกให้กินอะไรเข้าไป จริงๆแล้วคุณชายก็งี่เง่าพอสมควรที่รับของจากศัตรูแบบนั้น

แต่แฮร์รี่กลับจ้องมองมาด้วยสายตาที่บ่งบอกถึงความมั่นใจ

นายไม่มีทางเป็นเสะไปได้หรอกเดรโก...

เพราะว่าคนที่กินยาโอยแก้วที่ทำให้เป็นเสะคือฉัน ส่วนแก้วที่นายกินน่ะมันทำให้เป็นเคะ ทีนี้ก็ลงตัวทุกอย่าง และแก้ปัญหาที่ทำให้นายต้องน้ำตาตกได้แล้วไม่ใช่เหรอ?

เดรโก : นายรู้เรื่องนี้ได้ยังไง..?? (เขาตกใจอย่างมาก)

แฮร์รี่ : ก็อาศัยการแอบตามนายตลอดทั้งปีแล้วก็คิดเอาน่ะสิ!! ต่อให้ฉันทายไม่ถูกว่านายต้องการเป็นเคะ ฉันก็ยังจะเอายาโอยให้นายกินอยู่ดีนั่นล่ะ!~... *ยิ้มชั่วร้าย*

แฮร์รี่ : อีกอย่าง..อยู่ดีๆจะกลายเป็นเคะได้ยังไงถ้าไม่มีเสะของตัวเองน่ะ? มาเป็นเคะให้ฉัน...แล้วเราก็จะได้มีเวลาดีๆร่วมกันไง..ตกลงนะ..

เดรโกไม่ตอบ แฮร์รี่เลยใช้นิสัยบ้าหม้อสรุปเอาเองว่านี่คือคำตกลง แต่สิ่งที่เขาไม่รู้เลยคือสิ่งที่เดรโกคิดในใจ.....

ทีนี้งานก็เสร็จไป 1 อย่างแล้วสินะ

.

.

อย่างที่แฮร์รี่บอก...ตั้งแต่ตอนนั้นมาทั้งคู่ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน เดรโกก็เคะลง~เคะลงทุกวัน เขาดีใจมาก ทีนี้ก็ไม่ต้องกังวลแล้วว่าจะเป็นคนทำให้ชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลจะด่างพร้อยอีกต่อไป

.

ทั้งคู่ไปไหนมาไหนด้วยกัน

.

เดินข้างๆกัน

.

ยืนข้างๆกัน

.

นั่งพูดคุยกัน

.

บททวนบทเรียนด้วยกัน

.

ฝึกซ้อมเวทมนตร์ด้วยกัน

.

แลกเสื้อคลุมประจำบ้านกัน

แฮร์รี่เอาเสื้อกริฟฟินดอร์ให้เดรโกใส่

.

เดรโกก็เอาเสื้อคลุมสลิธิรีนคลุมให้แฮร์รี่เหมือนกัน

..แต่...

.

(ด้วยความหม้อของแฮร์รี่มันก็อดไม่ได้ที่จะเกินเลยไปบ้าง~)

.

ให้มันน้อยๆหน่อย...ฉันให้นายใส่..ไม่ใช่ให้นายถอด!!

.

แต่ถึงอย่างนั้นเดรโกก็ไม่ได้ว่าอะไร เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่า"อุเคะชั้นสูง" มันเป็นยังไง แล้วทำไมใครๆถึงได้อยากเป็นผู้เสพความวายกันนัก ที่แท้มันดีอย่างนี้นี่เอง ~>__<~

ทั้งคู่กลายเป็นคู่รักบรรลือโลก (โลกบรรลัยเพราะโดนความวายครอบงำ)

เนื่องจากเป็นคู่ SM ในตำนานที่มีคนอ่านทั่วโลก

เดรโก..ชอบเห็นคนอื่นได้รับความเจ็บปวด S ชัดๆ

ส่วนแฮร์รี่..ชอบความเจ็บปวดซะเอง เลยเอาความ M ไปครองอย่างไม่มีใครกล้าแย้ง~ ทุกภาค ทุกตอน ต้องหาเรื่องให้ตัวเองเดือดร้อนจนจะถือว่าเป็นนิสัยโดยกำเกิด (บ้านของเดรโกเรียกมันว่า "สันดาน" )ไปแล้ว

แต่สุดท้ายไม่ว่าใครจะว่ายังไง..แฮร์รี่ก็ต้องคู่กับเดรโก..

.

เหมือนกับลูกไก่ที่อยู่ในกำมือ

.

....แต่เดรโกน่ะเหรอ?...

.

.

เดรโกเป็นลูกไก่ที่อยู่ใน "หม้อ" บนมือของแฮร์รี่อีกที!!

.

.

และในวันวาเลนไทน์ 14 กุมภาพันธ์ 2549 นี้

ขอให้คู่รักทุกคู่รักกันไปนานๆเหมือนกับ คู่แฮร์-เดร Foreverนะ

!! >[]< !! YYY ผู้เสพความวายจงเจริญ YYY!! >[]< !!

.

.

แผนลวง(วาย)สำเร็จแล้ว!!

อร๊ากกก จบจนได้จริงๆซะที มันควรจะได้อัพตั้งแต่นาทีแรกของวันที่ 14 กุมภาพันธ์แล้วววว แต่มันเกิดอาเพศ!! จริงๆแล้วเราตั้งใจให้มันจบแบบไม่สมหวังเป็นรักรันทดรับวาเลนไทน์สไตล์แฮร์-เดร ซะหน่อย

แต่ปรากฏกว่าเน็ตเน่าสนิท ไอ้ที่เขียนไว้แบบวิบัติทั้งหลายหายเกลี้ยงT[]T เราว่าจะไปนอนก่อนแล้วค่อยมาอัพใหม่แต่ว่านอนไม่หลับเลยเดินมาอัพจนเสร็จนี่ล่ะ

คู่นี้มันเฮี้ยนจริงๆนะๆๆ แบบว่าถ้าคิดแยกแฮร์-เดร ออกจากกันมันจะทำให้ทุกอย่างพังหมดเลย จร๊อดดดดด เป็นคู่ SM ที่น่ากลัวจริงๆ เพราะงั้นมาอัพใหม่เลยต้องเอาให้หวานเจี๊ยบ~ ไม่รู้ว่าใครรับไม่ได้มั่ง กร๊ากกกก

เอาไว้ถ้าอารมณ์ดีๆจะอัพอีกเวอร์ชั่นที่มันโครตจะรันทดให้อ่านนะฮ้าๆ เพราะงั้นป้องกันการที่เราจะแกล้งทำเป็นลืมแล้วไม่ยอมอัพ ทุกคนก็อาจอดดูรูปนี้ใช่มั๊ยล่ะ??

มันคือรูปที่เราอยากจะพรีเซนต์สุดๆ

.

.

....ใบตองเสกตราหม้อม่วง...

.

และ

.

...ซานิเสกตราหม้อม่วงรั่วมีพญานาค 3 ชั้นด้วย...

>[]<

.

สุขสันต์วันวา(ย)เลนไทน์นะค๊า ขอให้มีความสุขมากๆ คนที่ยังอยู่บนคานก็จงอยู่เป็นเพื่อนเราต่อไปเถอะ!! ฮ่าๆๆ *นี่หรือคือคำอวยพร?*

สุดท้าย~ ขอบคุณใบตองกับซานิอีกหลายๆรอบ รวมทั้งmomokaด้วยที่เป็นเจ้าของไอเดียลูกไก่ในกำมือ อ้อ..ต้องรวมดีเคกับอุ๊กกี้ด้วย เพราะว่าช่วยกันสโตร๊กช่วยกันจัดท่าทางตลอดทั้งวันเลยนี่นา มันเป็นวันที่มีความสุขมากจริงๆน๊า~ ขอบคุณจากใจเลยค่า >O<